Πέμπτη, 23 Μαρτίου 2017

Συγκλονιστικό το τελευταίο Αντίο στην Ελένη (σύζυγο του φίλου μας Χρήστου Τερζίδη), που κίνησε για ταξίδι μακρινό…

Η τελευταία πράξη του δράματος ''παίχτηκε'' σήμερα το μεσημέρι της Πέμπτης 23 Μαρτίου 2017 στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου και στα Κοιμητήρια Αλεξάνδρειας, όπου η οικογένεια, οι συγγενείς, οι φίλοι, συνάδελφοι, εκπρόσωποι πολλών Αθλητικών και Πολιτιστικών Συλλόγων, εκπρόσωποι της Τοπικής Aυτοδιοίκησης και πλήθος κόσμου από τα Τρίκαλα, την Αλεξάνδρεια και την ευρύτερη περιοχή και όχι μόνο, συνόδευσαν στην τελευταία της κατοικία και είπαν το τελευταίο αντίο στην Ελένη που ταξίδεψε στην αιωνιότητα, αφήνοντας πίσω τον σύζυγό της και τα δυο τους παιδιά, τους τραγικούς γονείς, τα αδέρφια, συγγενείς, φίλους και όλους αυτούς που την αγάπησαν στη σύντομη ζωή της.
Τα λόγια φτωχά και ανήμπορα να περιγράψουν τα συναισθήματα.
Καλό ταξίδι Ελένη. Για πάντα στις καρδιές μας και στις μνήμες μας. Αναπαύσου εν ειρήνη στην Αλεξανδρινή γη…

Κυριακή, 19 Μαρτίου 2017

Το Ιστορικό εξωκλήσι της Αγίας Τριάδος (Αη Δημήτρης) στα Τρίκαλα

Στην είσοδο του Ναού δεσπόζει η επιγραφή

Ο ΙΕΡΟΣ ΟΥΤΟΣ ΝΑΟΣ
ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ
ΤΡΙΚΑΛΩΝ ΗΜΑΘΙΑΣ
ΕΘΕΜΕΛΙΩΘΗ ΤΟ ΕΤΟΣ 2002
ΚΑΙ ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΘΗ ΣΤΙΣ 27-9-2003


Η επιγραφή αυτή που - πολύ σωστά - πληροφορεί τον επισκέπτη αλλά και τη νέα γενιά, ότι η συγκεκριμένη εκκλησία κτίστηκε το 2002, σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπει στο γεγονός ότι σ’ αυτό το σημείο υπήρχε εκκλησία, που σύμφωνα με μαρτυρίες έχει μια ιστορία τριακοσίων περίπου χρόνων, ενώ κάποιες άλλες μαρτυρίες λένε ότι ήταν κτίσμα των μέσων του 19ου αιώνα. Η εκκλησία που υπήρχε καταστράφηκε ολοσχερώς στην πυρκαγιά του 1999 και στη θέση της κτίστηκε το 2002 η σημερινή μεγάλη εκκλησία.
Σήμερα

Χρέος μας η τοποθέτηση στην είσοδο του Ναού μιας ακόμη επιγραφής, όπου θα αναγράφεται περιληπτικά η Ιστορία που έχει το εξωκλήσι της Αγίας Τριάδος (Αη Δημήτρης), το οποίο αποτελεί μνημείο - σύμβολο ττου χωριού και της ευρύτερης περιοχής. Φυσικά τον λόγο έχουν οι αρμόδιοι…
Έτος 1915
Δεκαετία του '70































Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

Ξεφυλλίζοντας νοσταλγικά...

Tελικός Κυπέλλου της ΕΠΣ ΗΜΑΘΙΑΣ σήμερα (ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑ - ΡΟΔΟΧΩΡΙ) στο γήπεδο της Βέροιας και με αφορμή αυτή τη γιορτή του Ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου, θυμόμαστε περιληπτικά  μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ''ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ'' ΤΡΙΚΑΛΩΝ / Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ, τις τέσσερεις συμμετοχές στον ΤΕΛΙΚΟ του Κυπέλλου. Μπορεί να μην κατακτήθηκε το κύπελλο ποτέ, έτσι κι αλλιώς όμως η συμμετοχή και μόνο σε τέσσερεις τελικούς, είναι λαμπρές σελίδες στην Ιστορία της ομάδας...
-----------------------------------------------------------------
1980-81  (ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ: ΔΟΞΑ ΜΑΚΡΟΧΩΡΙΟΥ)
Γήπεδο Βέροιας
ΔΟΞΑ ΜΑΚΡΟΧΩΡΙΟΥ - ''ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ'' ΤΡΙΚΑΛΩΝ 2 - 0
Πρόεδρος της ομάδας: Δημήτριος Κουρατζίνος
Προπονητής: Γιώργος Μασάδης
Η αποστολή της ομάδας στον ΤΕΛΙΚΟ. Απουσίαζαν οι: Τ. Παπαδόπουλος και Κ. Κασνακίδης
-----------------------------------------------------------------
1984-85 (ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ: ΒΕΡΜΙΟ ΣΕΛΙΟΥ)
Γήπεδο Βέροιας
ΒΕΡΜΙΟ ΣΕΛΙΟΥ - ''ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ'' ΤΡΙΚΑΛΩΝ
Πρόεδρος της ομάδας: Αντώνιος Μ. Τερζίδης
Προπονητής: Μπάμπης Τσιλιγγιρίδης

--------------------------------------------------------------
1998-99 (ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ: Α.Ε.Π. ΒΕΡΟΙΑΣ)
 Γήπεδο Βέροιας
Α.Ε.Π. ΒΕΡΟΙΑΣ - ''ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ'' ΤΡΙΚΑΛΩΝ 2 - 1
Πρόεδρος της ομάδας: Κυριάκος Χρ. Κυτούδης
Προπονητής: Βαγγέλης Κουσουλάκης

 Από εφημερίδες της εποχής εκείνης (18 χρόνια πριν)
 -----------------------------------------------------------------------------------------------

 ---------------------------------------------------------------------------------------
2003-04  (ΚΥΠΕΛΛΟΥΧΟΣ: Α.Ε. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ)
Γήπεδο Βέροιας
Α.Ε. ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ - ''ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ'' ΤΡΙΚΑΛΩΝ 3 - 1 
Πρόεδρος της ομάδας: Στέλιος Κρίτογλου
Προπονητής: Ηλίας Ιασωνίδης 
H αποστολή της ομάδας στον ΤΕΛΙΚΟ
 

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Δύσκολο πράγμα οι ανθρώπινες σχέσεις

Δύσκολο πράγμα οι ανθρώπινες σχέσεις. Και δεν είναι σχήμα λόγου ειδικά στην εποχή που ζούμε. Μια εποχή όπου ο εγωισμός, η υποκρισία και η ανειλικρίνεια παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια. H πραγματική αξία της ζωής είναι οι πράξεις μας, η αυθεντικότητα μας και η συμπεριφορά μας απέναντι στους γύρω μας.
Πρέπει να καταλάβουμε πρώτα απ’ όλα πως όλοι όσοι βιώνουμε το θαύμα της ζωής έχουμε κοινό προορισμό και πρέπει να μάθουμε να κλείνουμε σωστά τους ''λογαριασμούς'' και όχι ν’ αφήνουμε "χρέη".
Μεγάλη υπόθεση η ανάληψη της ευθύνης λόγων και πράξεων. Οτιδήποτε άλλο, είναι δυστυχώς συγκάλυψη ενός αμετανόητου ''εγώ''.
Το να ζητάμε συγνώμη λοιπόν, το να καταφέρουμε να την πούμε από την καρδιά και όχι από τα χείλη, εκτός του ότι φέρνει γαλήνη στην ψυχή, καθορίζει - μαζί με άλλες συμπεριφορές - και την πραγματική μας αξία.
Και κάτι υπέροχο που διάβασα:
«Όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο, όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν. Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το σβήσει».

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2017

Εξαιρετικό κείμενο, φωτεινός οδηγός

Ένα εξαιρετικό κείμενο - φωτεινό οδηγό, έγραψε στη σελίδα της στο faceboοk η Έφη Καραγιάννη, μητέρα παιδιού με αναπηρία (του πρωταθλητή Νίκου Τουλίκα) και - με την άδειά της - το δημοσιεύουμε αυτούσιο.

Εδώ και πολύ καιρό θέλω να μοιραστώ κάποιες σκέψεις και εμπειρίες μαζί σας. Νομίζω πως πλέον είναι η πιο κατάλληλη στιγμή.
Ο Νικόλας είναι ένα παιδί με νοητική υστέρηση και αυτισμό. Ποτέ δεν το κρύψαμε σαν οικογένεια και το αποδεχτήκαμε από την πρώτη στιγμή που το μάθαμε σε ηλικία 6 μηνών όταν ήταν.
Ο αγώνας μας ήταν και συνεχίζει να είναι δύσκολος και μεγάλος. Το κύριο μέλημα μας ήταν και συνεχίζει να είναι το ίδιο, δηλ. να είναι όσο μπορεί αυτόνομος, να είναι ενταγμένος στο σύνολο, να έχει φίλους, να τον αποδέχονται οι άλλοι για αυτό που είναι και να έχει δίπλα του ανθρώπους που τον αγαπούν. Εμείς πιστέψαμε στον Νικόλα όταν οι άλλοι μας έλεγαν ότι δεν θα μπορέσει να κάνει τίποτα στη ζωή του. Φτύσαμε αίμα αλλά τα καταφέραμε. Έχουμε πολλά ακόμα να του μάθουμε αλλά αντέχουμε....δεν τα παρατάμε !!!
Όλα αυτά τα χρόνια που ασχολούμαι με την αναπηρία προσπαθώ από όποια θέση κι αν κατέχω να βοηθώ όλους τους γονείς και όλα τα άτομα με αναπηρίες.
Γονείς όσο δύσκολο κι αν είναι για σας πρέπει να αποδεχτείτε το πρόβλημα του παιδιού σας όποιο κι αν είναι αυτό όσο μεγάλο ή μικρό κι αν είναι. Τα παιδιά μας έχουν πολλά χαρίσματα και ικανότητες και το μόνο που χρειάζονται είναι η αγάπη μας και η στήριξη μας.
Βγάλτε τα παιδιά σας από τα σπίτια. Δεν είναι ντροπή να έχεις παιδί με αναπηρία. Ντροπή είναι να έχεις το πρόβλημα και να το κρύβεις. Ντροπή είναι να μην το δέχεσαι και να μην κάνεις κάτι για αυτό.
Παραδειγματιστείτε από τον αγώνα μας και κυρίως από τον αγώνα του Νικόλα γιατί έχετε πολλά να κερδίσετε.
Εμείς είμαστε πολύ τυχεροί που υπάρχει στην ζωή μας, όπως φυσικά και τα άλλα μας παιδιά. Οι χαρές που μας δίνει είναι πολλές και καθημερινές. Το ίδιο ισχύει και για τα παιδιά σας.
Σκεφτείτε λοιπόν και βγάλτε τα παιδιά με αναπηρίες από τα σπίτια. Δώστε τα τη δυνατότητα να ασχοληθούν με τον αθλητισμό, με τη μουσική ή με ότι άλλο μπορούν.......
ΓΙΑΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΤΕ ΕΣΕΙΣ ΠΡΩΤΑ.....!!!

Τετάρτη, 11 Ιανουαρίου 2017

Σαν σήμερα γεννήθηκε ο ποιητής και λογοτέχνης Νίκος Καββαδίας

...Κάτου στις αχτές της Αφρικής πάνε χρόνια τώρα που κοιμάσαι.
Τα φανάρια πια δεν τα θυμάσαι και τ' ωραίο γλυκό της Κυριακής...
(Από το Πούσι)

Σαν σήμερα, στις 11 Ιανουαρίου του 1910 γεννήθηκε ο ποιητής και λογοτέχνης Νίκος Καββαδίας και πέθανε στις 10 Φεβρουαρίου του 1975.
Τα ποιήματά του ενέπνευσαν συνθέτες της εποχής οι οποίοι και τα μελοποίησαν, κάνοντάς τον έτσι ευρύτερα γνωστό μέσω των τραγουδιών που σημείωσαν μεγάλη επιτυχία.



Από εκπληκτικό δίσκο του Θάνου Μικρούτσικου
''Σταυρός του Νότου''

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2016

''Το κοριτσάκι με τα σπίρτα'': Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

Προσαρμοσμένο στο κλασικό αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, του Δανού ποιητή και συγγραφέα Χανς Κρίστιαν Άντερσεν ''Το κοριτσάκι με τα σπίρτα''




Χανς Κρίστιαν Ἄντερσεν - Το κοριτσάκι με τα σπίρτα

Μία κρύα Παραμονή Πρωτοχρονιάς, οι κάτοικοι μιας χιονισμένης πόλης - χαρούμενοι και ζεστά ντυμένοι, φορτωμένοι με ψώνια και δώρα - βάδιζαν βιαστικοί προς τα γιορτινά τους σπίτια, αγνοώντας μία μικρή ορφανή πλανόδια πωλήτρια. Με σβησμένη φωνή, ψιθύριζε αχνά πως δεν ζητιάνευε αλλά πως πουλούσε σπίρτα για να ζήσει. Τότε μια άμαξα πέρασε